Kodeks Kultury jest podstawą UC-CIPOprawną , utrzymywaną przez Wydział Prawa. Definiuje, co każdy użytkownik zarejestrowanego elementu kulturowego zawdzięcza kulturze, do której należy.
Kto używa zarejestrowanego elementu kulturowego, musi nazwać kulturę, z której pochodzi, widocznie i prawdziwie. Pochodzenie nigdy nie może być ukryte, przeniesione ani fałszywie deklarowane.
Każdy, kto zarabia na zarejestrowanym elemencie kulturowym, zawdzięcza sprawiedliwy udział tej korzyści społeczności, która go stworzyła i zachowała.
Naruszenia są rozpatrywane stopniowo eskalującymi krokami. Każdy krok jest rejestrowany i publikowany.
Wydział Egzekwowania informuje stronę naruszającą prawo o zarejestrowanym elemencie, naruszeniu oraz wymaganej korektie.
Jeśli naruszenie będzie się utrzymywało, w rejestrze publikowana jest publiczna flaga naruszenia, widoczna dla wszystkich 269 krajów i regionów.
Uporczywe naruszenia są przygotowywane jako akta dowodowe dla Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości Kulturalnej (UC-ICCJ).
Elementy kulturowe należą do społeczności, nigdy do jednego właściciela.
Dziedzictwo nie wygasa. Ochrona nie ma daty końcowej.
Dziedzictwo żywe w każdym wieku kwalifikuje się do tego stopnia. Nic nie musi być nowe, by być chronione.
