Urartu
Twierdza Erebuni, 782 p.n.e., na wzgórzu Erywania oraz cytadele wokół jeziora Van.
United Cultures ŚRODKOWA ARMENIA
ARCHITEKTURA ARMENII · INSPIRACJA
Plan mówi, co budynek musi pomieścić. To właśnie tam przybiera jego formę: architekturę samej Armenii, jej własne budynki, materiały i tradycje, referencję, na której opiera się zespół projektowy, by uczynić centrum Armenii niewątpliwie swoim własnym.
ECHMIADZIN · 301
Centralny plan, bęben i stożek, w tufie.
JERYWAŃ · 1924 · TAMANIAN
Kolumnady z planem promieniowym i tufowymi.
CHACHKAR
Wyrzeźbiony kamień przy każdych drzwiach.
Armenia buduje z kamienia i robi to od czasów Urartu. Ormiański kościół z IV wieku jest wielkim darem architektonicznym kraju: centralnie zaprojektowany, kopułą na bębnie, zbudowany z wulkanicznego tufu w różowym, czarnym i szarym kolorze, z rzeźbionymi krzyżowymi kamieniami i chaczkarami przy drzwiach. Echmiadzin, Geghard wykuty w skale, Haghpat i Sanahin oraz ruiny Zvartnots są wpisane na listę światowego dziedzictwa.
Erywań to miasto z różowego tufu, zaprojektowane w 1924 roku przez Aleksandra Tamaniana na planie radialnym i budowane przez dekady sowieckie z monumentalnymi kolumnadami, Operą i Kaskadą. Górskie wioski zbudowane są z kamienia z płaskimi dachami z ziemi.
Dla centrum Armenia w Erywaniu architekt ma na bębnie kopułowy kościół, chaczkar, różową ścianę z tufów oraz tamanijską Erywan.
Twierdza Erebuni, 782 p.n.e., na wzgórzu Erywania oraz cytadele wokół jeziora Van.
katedra w Echmiadzinie z 301 roku odbudowana w 483 roku; kopułowe kościoły w Hripsime i Gayane; trójpoziomowa rotunda w Zvartnots, VII wiek.
Haghpat i Sanahin, X–XIII wiek; Geghard wyryte w klifie; Noravank, Tatev; pola chaczkarskie Noratus.
Średniowieczna stolica, obecnie po drugiej stronie granicy, miasto tysiąca kościołów.
Od 1924 roku plan radialny, Plac Republiki, Opera, wszystko w różowym tufowym kolorze z ormiańskimi ornamentami.
Ogromne schody z lat 80., ukończone jako centrum Cafesjian; współczesne Erywań.
Wulkaniczny kamień w różowym, pomarańczowym, czarnym i szarym kolorze, wycięty w ciosanym kamieniu na każdym budynku.
Ciemny kamień fundamentów i twierdz.
Średniowieczne mury z gruzu i zaprawy wyłożone ciętym kamieniem, techniką ormiańską.
Chaczkary, portale i ramy okienne w misternym reliefie.
Płaskie dachy z ziemi na drewnie w wiosce glkhatun.
Plan centralny, kopuła na bębnie, dach stożkowy, małe okna: typ ormiański.
Sklepiona sala przedsionkowa została dobudowana do kościołów klasztornych.
Kamień krzyżowy, rzeźbiona stela z krzyżem w koronkowym reliefie.
Fasetowane stożkowe dachy nad bębnami.
Kolumnady Tamanian i łukowate fasady wykonane z tufu.
Przeplata, winorośl i granat w kamieniu.
Katedra macierzysta Kościoła Ormiańskiego.
Kościoły i kaplice wykute w skale, wpisane na listę światowego dziedzictwa.
Ufortyfikowane klasztory w Lori.
Zrujnowana rotunda, VII wiek.
Klasztory na ich wąwozach.
Tufowe kolumnady z planu Tamaniana.
1933, teatr Tamaniana.
Monumentalne schody i muzeum na wzgórzu.
Biblioteka rękopisów z 1957 roku.
Stary dom wiejski z dachem z drewna wspornikowego i centralnym otworem dymowym.
Dwukondygnacyjne z tufów z balkonami.
Budynki z tufowej strony z XX wieku.
Twierdza Urartia.
Średniowieczna twierdza na Aragats.
Otoczone murami Haghpat, Sanahin i Tatev.
Źródło: Wikipedia, Architektura Armenii, bank inspiracji architekta, po jednym na kraj.
