Romeins Afrika
Timgad, aangelegd in 100 na Christus op een perfect raster met boog, forum en theater; Djemila en Tipasa op hun heuvels, allemaal werelderfgoed.
United Cultures CENTRUM ALGERIJE
DE ARCHITECTUUR VAN ALGERIJE DE INSPIRATIE
Het blauwdruk zegt wat het gebouw moet bevatten. Hier krijgt het zijn vorm: de architectuur van Algerije zelf, zijn eigen gebouwen, materialen en tradities, de referentie van waaruit het ontwerpteam werkt om het Algerijnse centrum onmiskenbaar tot het eigen te maken.
UNESCO Werelderfgoed
Een getrapte heuvel van witte huizen onder een piramidevormige minaret.
ALGIERS · UNESCO
Binnenplaats, galerijen en terras, leeg tot aan de straat.
TIMGAD
De zuilengalerij en de boog in de hoge vlaktes.
Algerije bouwt zich uit over de Middellandse Zee, de Atlas en de Sahara. Romeinse Timgad en Djemila liggen in de hoogvlakten, islamitische Tlemcen en de Kasbah van Algiers aan de kust, en in de woestijn de modderstadjes van de M'zab-vallei, vooral Ghardaïa, met hun piramidevormige minaretten en getrapte witte huizen, een van de meest originele stedelijke vormen die er zijn.
De Kasbah van Algiers, de Ottomaanse stad die haar heuvel is opgestapeld in witte rijtjeshuizen rond binnenplaatsen, is een werelderfgoedlocatie. Frans Algiers voegde de arcade-boulevards en witte gevels van de 19e-eeuwse zeekant toe. De Amazigh-dorpen van Kabylia bouwden in steen en tegels op hun richels.
Voor het Algerijese centrum in Algiers heeft de architect het witte terrasvormige binnenplaatshuis van de Kasbah, de M'zab-minaret, de Romeinse zuilengalerij en het Kabylse stenen dorp om uit te putten.
Timgad, aangelegd in 100 na Christus op een perfect raster met boog, forum en theater; Djemila en Tipasa op hun heuvels, allemaal werelderfgoed.
Tlemcen, de hoofdstad van de Zayyaniden, met de Grote Moskee van 1082 en de minaret van Mansourah; de Qal'a van Beni Hammad, de versterkte hoofdstad uit de 11e eeuw.
De vijf Ibadi-steden van de M'zab-vallei, gesticht in de 11e eeuw, Ghardaïa de grootste, elk een getrapte heuvel van huizen rond een moskee.
De Kasbah, 16e tot 19e eeuw: de paleizen van de deys, de moskeeën, de rijtjeshuizen.
Vanaf 1830 werden de boulevards, arcades en neo-Moorse openbare gebouwen aan de zee geïntroduceerd.
Het Martelarenmonument van 1982 boven de baai en de nieuwe Grote Moskee van Algiers, de grootste van Afrika, werden in 2024 geopend.
Romeinse natuursteen; puin en kalk in de Kasbah; droge steen in Kabylia.
De M'zab: zongedroogde baksteen en kalk, witgekalkt, bleek oker en blauw.
Ceder en thuya in de huizen in Kasbah; groene pannendaken in Tlemcen.
De Andalusische traditie in de moskeeën van Tlemcen.
De moderne stad en de grote moskee.
Leeg aan de straat, open naar een centrale binnenplaats omringd door galerijen op zuilen, platte dakterrassen die de heuvel opstijgen.
Concentrische ringen van huizen klimmen naar de moskee bovenop, de minaret een taps toelopende piramide.
De witte dakterrassen van Algiers, de buitenwereld voor vrouwen.
De Franse boulevards aan zee liggen op arcades boven de haven.
Uit de Andalusische en Maghreb-traditie die wordt gedeeld met Marokko en Tunesië.
Almoraviden, 1082, met een doorboorde stuckoepel boven de mihrab.
In de Kasbah, Ottomaans, daarna kathedraal, en daarna weer moskee.
Fortmoskeeën die elke stad bekronen, piramidevormige minaretten.
Djamaa el Djazaïr, de hoogste minaret ter wereld met 265 meter.
Het Romeinse raster, de boog van Trajanus, het theater en de bibliotheek.
Dar Aziza, Dar Mustapha Pacha, het paleis van de dey.
Het neo-Moorse postkantoor van 1910 in het centrum van Algiers.
Drie betonnen palmbladeren boven de baai.
Wit, gelaagd, rond een baan.
Kubische aarden huizen liepen de heuvel op, een binnenplaats en een terras, één kleur per stad.
Stenen huizen met dakpannen op noken, dieren eronder, familie erboven.
Versterkte oasedorpen van de Sahara.
11e-eeuwse versterkte hoofdstad in de bergen, Werelderfgoed.
Elke stad was ommuurd, met torens bij de poorten.
De forten van Algiers hebben en de kust.
Een citadel bovenaan de oude stad.
Referentie: Wikipedia, Architectuur van Algerije, de inspiratiebank van de architect, één per land.
